[Stanislaw Lem] Solaris

For English version → scroll down. Opis Książki Psycholog Kris Kelvin przybywa na stację badawczą krążącą nad planetą Solaris, aby zbadać dziwne zjawiska związane z pokrywającym ją oceanem. Na miejscu odkrywa, że załoga jest w stanie rozkładu, a tajemniczy ocean materializuje z ich podświadomości osoby z przeszłości – w przypadku Kelvina pojawia się zmarła przed laty ukochana. Naukowa misja zamienia się w konfrontację z własną pamięcią, poczuciem winy i granicami ludzkiego poznania. Powieść łączy klasyczną fantastykę naukową z refleksją filozoficzną o niemożności prawdziwego porozumienia z radykalnie obcą inteligencją i o tym, że wszechświat może być dla człowieka ostatecznie niepojmowalny. Informacje o książce Autor: Stanisław Lem Tytuł książki: Solaris Średnia ocena na Goodreads*: 3.98 Ilość ocen na Goodreads*: 131,982 Poziom językowy(przybliżony): C1 Wiek czytelnika(przybliżony): 16 Rok wydania (edycja): 2014 Rok pierwszego wydania(przybliżony): 1961 Język tego wydania: Angielski Zdobyte nagrody: Gatunek literacki: science fiction, powieść filozoficzna, fantastyka naukowa, klasyka science fiction Pochodzenie autora: polska Część serii: nie Tematyka: kontakt z obcą cywilizacją, pamięć, poczucie winy, tożsamość, granice poznania, świadomość, miłość, żałoba, samotność, natura nauki Miejsca akcji: planeta Solaris, stacja badawcza na orbicie Solaris Adaptacje filmowe: Solaris (1968, reż. Boris Nirenburg, telewizyjna adaptacja radziecka), Solaris (1972, reż. Andriej Tarkowski), Solaris (2002, reż. Steven Soderbergh) Numer ISBN: 9780571311576 Liczba stron: 224 Format: Paperback Wydawnictwo: Faber & Faber Wymiary i waga(przybliżone): 19.6 x 13.0 x 1.5 cm, 0.19 kg Streszczenie recenzji: Czytelnicy najczęściej chwalą „Solaris” za naprawdę „obcego” Obcego: świadomy ocean, którego nie da się sprowadzić do ludzkich cech ani motywacji. Wielu podkreśla, że Lem jako jeden z nielicznych traktuje pozaziemską inteligencję serio, nie używa jej jedynie jako alegorii człowieka, lecz konfrontuje nas z czymś radykalnie niepojmowalnym. Największym atutem powieści jest dla nich warstwa filozoficzna: pytanie, czy naprawdę szukamy Innego, czy tylko lustra dla samych siebie; krytyka antropocentrycznej nauki; uświadomienie małości człowieka w skali kosmosu. Bardzo wysoko oceniana jest też atmosfera – hipnotyzująca, niepokojąca, intelektualnie gęsta, zwłaszcza w pierwszej połowie książki, z sugestywnymi, niemal poetyckimi opisami planety i oceanu. Część odbiorców traktuje „Solaris” jako dzieło kanoniczne XX‑wiecznego SF, „ciche arcydzieło”, które uczy pokory wobec wszechświata i obnaża kruchość ludzkiej psychiki w obliczu absolutnej inności. Z drugiej strony, nawet wielbiciele narzekają na suche, „podręcznikowe” fragmenty: obszerne dygresje o „solarystyce”, przeglądy teorii oraz szczegółowe opisy formacji oceanu (mimoidy, symetriady, asymetriady), które potrafią sprawiać wrażenie czytania naukowego kompendium. Dla części osób pierwsza połowa dobrze łączy zachwyt i teorię, ale późniejsze, cięższe fragmenty wybijają z lektury i osłabiają zaangażowanie. Niektórzy uważają też, że choć „Solaris” jest dziełem ważnym, nie jest najbardziej „lemowskie” w sensie przyjemności czytania – wolą jego utwory bardziej satyryczne i dowcipne (cykl o Ijonie Tichym, „Kongres futurologiczny”, „Doskonała próżnia”, „Opowieści o pilocie Pirxie”). Ogólny obraz jest taki, że „Solaris” to powieść intelektualnie potężna, oryginalna i klimatyczna, ale chwilami zbyt gęsta, powolna i bardziej dla umysłu niż dla emocji. *Oceny pochodzą z Goodreads i ostatnio były aktualizowane 2026-02-17. Stan książki Książka nowa, może posiadać niewielkie uszkodzenia powstałe podczas transportu od zagranicznego dostawcy. Book Description Psychologist Kris Kelvin travels to a research station orbiting the planet Solaris to investigate strange phenomena linked to the vast ocean that covers its surface. He finds the crew demoralized and terrified, as the ocean appears to read their minds and materialize physical replicas of people from their pasts. Kelvin is confronted with the living likeness of his long‑dead lover, forcing him to face buried memories, guilt and desire. As the scientists struggle to understand whether the Solaris ocean is a kind of planetary brain and what its intentions might be, they are driven to question the limits of human knowledge and the possibility of truly understanding an utterly alien intelligence. The novel combines classic science fiction with philosophical reflection on memory, identity and the human need to see the universe as a mirror of ourselves. Book Information Author: Stanisław Lem Book Title: Solaris Average Rating on Goodreads*: 3.98 Number of Ratings on Goodreads*: 131,982 Language Level(about): C1 Recommended Age(about): 16 Publication Year (this edition): 2014 First Edition Year(about): 1961 Language of this edition: English Awards & Honors: Genre: science fiction, philosophical novel, hard science fiction, classic science fiction Author Nationality: Polish Series: no Themes: first contact, alien intelligence, memory, guilt, identity, consciousness, love, grief, loneliness, limits of human knowledge, nature of science Setting: planet Solaris, research station orbiting Solaris Film & TV Adaptations: Solaris (1968, dir. Boris Nirenburg, Soviet TV adaptation), Solaris (1972, dir. Andrei Tarkovsky), Solaris (2002, dir. Steven Soderbergh) ISBN: 9780571311576 Page Count: 224 Binding: Paperback Publisher: Faber & Faber Dimensions & Weight(about): 19.6 x 13.0 x 1.5 cm, 0.19 kg Review summary: Readers consistently praise „Solaris” for its genuinely alien alien: the sentient ocean that cannot be reduced to human traits or motives. Many see this as a rare, serious attempt to portray a non-anthropomorphic intelligence and to confront the limits of human understanding, rather than using “aliens” as thinly veiled humans. The novel’s philosophical depth—questions about whether we truly want contact with the Other or just a mirror of ourselves, the critique of human‑centered science, and the humbling sense of cosmic insignificance—are often cited as its greatest strengths. The atmosphere is described as mesmerizing, eerie, and intellectually rich, especially in the first half, with vivid, almost poetic descriptions of the planet and its ocean. Some readers also value it as a key, canonical work of 20th‑century science fiction, a “silent masterpiece” that forces modesty about human pretensions and exposes the fragility of the human psyche when confronted with the incomprehensible. On the negative side, even admirers complain about the dry, textbook‑like sections: long digressions into “Solaristics,” catalogues of theories, and detailed descriptions of oceanic formations (mimoids, symmetriads, asymmetriads) that can feel like reading a scientific compendium. For some, the first part’s balance of wonder and theory works, but the later, heavier expository passages break the spell and make the second half less engaging. A few readers also feel that, while important, “Solaris” is not Lem’s most enjoyable or characteristic work, preferring his more satirical, playful books (e.g., Ijon Tichy stories, “The Futurological Congress,” “A Perfect Vacuum,” “Tales of Pirx the Pilot”). Overall, the consensus is that “Solaris” is intellectually powerful, original, and atmospherically strong, but occasionally dense, slow, and more cerebral than emotionally or narratively satisfying. *Ratings come from Goodreads and were updated last on 2026-02-17. Condition The book is new. There might be minor defects made on the way from the supplier.